Англичаните се враќаат, фокусот е на заминувањето на Италијанцот и две дерби…
Антонио Конте издржа 16 месеци и не е како никој да не очекуваше таков исход.
Неговиот углед беше загрозен уште пред да дојде во Тотенхем, три години остана во Јувентус, две во Челзи, две во Интер (во меѓувреме уште помалку издржа во италијанската репрезентација). И секаде го гледавме истото сценарио, горчлива разделба.
Сите овие предупредувања Даниел Леви ги игнорираше, па погрешно е целата вина да се префрли на Италијанецот. Како прво угледот му е познат, од друга страна системски скржавец како претседателот на Тотенхем не требаше да влезе во игра со човек кој ќе бара повеќе. Зашто, никој не може да спори дека Конте го одведе Тотенхем до Лигата на шампионите, за огромното мнозинство на други тренери тоа е невозможна мисија. Но, веднаш потоа бараше нови играчи и по стариот обичај не издржа да не се сомнева во оние што самиот ги донесе. Досега се има случено многу пати, неговото тврдење дека со Тотенхем таков каков што е, нешто повеќе е невозможна мисла што го отпушти.
Меѓутоа, ако гледаме реално, ништо од него не може да се окарактеризира како невистина, само што неговиот удел во изјавата е голем. Со овие играчи повеќе не може да очекува Леви да донесе некои други сега не е баш реално.
Всушност, ова е ситуација во која сите се во право и сите грешат.
Како да?
Па, Леви не може да ги исполни желбите на неговиот сега веќе поранешен менаџер, но тој го знаеше тоа пред да го донесе својот четврти тренер во последните четири години, претставувајќи го како носител на низата.
Конте знаеше и дека неговите амбиции се преголеми за рамковниот клуб како „Певци“, па повторно ја прифати играта и повторно ќе заврши исто. Тешко е да се поверува дека со неговото реноме и успесите што ги имаше во ПЛ некој англиски клуб би се осмелил да му понуди работа, сега е јасно дека сите негови приказни завршуваат на ист начин, со незадоволство на двете страни.
Никој нема право да амнестира играчи. Ова е тим на губитници, неспособни за повеќе од четврто место. Едноставно, Тотенхем ги зарази своите играчи со недостиг на верба во нешто повеќе. Не е во прашање тренерот, туку менталитетот.
Она што е сигурно е дека, како и во минатото, просторот за маневар на Мурињо ќе се намалува. Изгледа како некој чии најдобри денови поминаа и тука престануваат сите споредби со Португалецот. Да. може да се врати во Јувентус, но како прашање на брзо трошење и играње на носталгијата на навивачите. Смешни се приказните за Пари Сен Жермен, дека на клубот му треба успех надвор од Франција, достигнувањата на Конте во Лигата на шампионите не го препорачуваат за ниту една работа од тој тип.
До летото нема да има поголеми промени, имено Мејсон и Стелини ќе го водат тимот како во февруари кога Конте се опоравуваше од операцијата во својата Италија. Тотенхем е четврти, но со два меча повеќе и два бода повеќе од Њукасл. Ливерпул е на -5, но и со два натпревари помалку. Ерата по Конте започнува во понеделник против Евертон, кој се прероди по доаѓањето на Шон Дајч, Гудисон не е место каде што сакате да бидете во понеделник навечер.
Дербито на викендот ќе се одигра во сабота рано попладне меѓу Сити и Ливерпул. Многупати е раскажана приказната за Клоп и Гвардиола, она што е музика за ушите на навивачите на Арсенал е тежината на повредата на Халанд. Евентуален неуспех на шампионите (дури и нерешено) со победа на Топџиите во сабота попладне на домашен терен против Лидс најверојатно би значело крај на приказната за шампионската трка.
Ќе биде интересно да се види како ќе се одвива враќањето на Рој Хоџсон на клупата на Палас, при што привремениот тренер мора да ги спасува „орлите“ кои се во слободен пад против подеднакво сиромашен Лестер. Дербито е и на „Сент Џејмс Парк“, Њукасл со победа против Јунајтед би стигнал до „Ѓаволите“. Во ова дерби, за разлика од она на Етихад, не треба да очекуваме голови…
